De dageraad
begint haar gloren
zachtjes streelt het leven
mijn wereld en die van jou
tot aan de einder
en daar voorbij
Weer open ik mijn ogen
rek mij uit
vervel van gisteren
en ik leef de nieuwe dag
vanzelf en zonder zorgen
Dan wiegt de avond
mij in slaap
droom ik mijn dromen
wellicht voor de laatste keer
vanzelf en zonder zorgen
tot aan de einder
voorbij
Het hart verloren
in tijd en geest
vervlochten dromen
van nu, wat is geweest
Handen houden, tasten
geven mijn zijn kracht
toen wordt nu, de tranen drogen
jouw zijn verzacht
De ziel versmolten
samen zijn
tijdloos, zonder twijfel
mijn lief, ja mijn
Samen trotseren we de schimmen
lachend, huilend en vol vuur
we nemen afscheid
jij van mij en ik van jou
elke dag, een heel klein beetje
Samen bevechten we de mist
die langzaam optrekt in je hoofd
met alle kracht hou je je vast
en nee
ik laat niet los
In de waan van alledag
huil ik tranen om je
stille angst
jouw zwakte is mijn tere kracht
liefde is en liefde blijft
jij van mij en ik van jou
we houden samen vast
elke dag
een beetje meer
En nee
ik kan niet meer bij jou
samen schuilen voor de zomerstormen
klagen over regendagen
lachen tot tranen
Niet meer lopen langs verlaten avondstranden
hand in hand want
ik bij jou en
jij bij mij
En nee
ik mag niet meer met jou
samen vluchten voor de wereld buiten
opgekruld op zondagmorgen
doezelen en dromen
nu was nu en
straks
is later
En nee
het is niet meer
Samen, wij, zal nooit meer zijn
verstild verdriet, voorgoed vaarwel
Verslagen neem ik afscheid
hand in hand
zo koud
zo kil
Vanaf nu
wacht ik op later
zoek ik de zon en
koester
warmte
want daar ben jij
Terug de tijd in
zwoel en warm
zoveel dagen zonder
Onrust in het lijf
de slaap wil maar niet komen
ver van mij en heel dichtbij
wat als
onrust kriebelt op mijn huid
jaagt me op en
slaat me neer
terug de tijd in
wat is een jaar
een dag
een mensenleven
waar ben je en
waarom
niet hier
Wolken van Katoen 